ประวัติความเป็นมาของวัดสิงห์

วัดสิงห์ เป็นวัดโบราณตั้งอยู่บนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา ในอำเภอสามโคก สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัย กรุงศรีอยุธยาตอนกลาง ประมาณปี พ.ศ. 2112 หรือตรงกับรัชสมัยของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถถึงสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช (ราว พ.ศ. 2202–2210) วัดสิงห์ถือว่าเป็นศูนย์รวมจิตใจชาวมอญ ที่อพยพหนีศึกพม่าเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร โดยเป็นสถานที่ที่จัดให้พระภิกษุชาวมอญได้จำพรรษา โดยมี หลวงพ่อพญากราย หรือ พระไตรสรณธัช เป็นเจ้าอาวาส หลวงพ่อพญากรายเดิมมีพระยศคือ "พระยากราย" ท่านเป็นพระเถระที่มี เชื้อสายของราชวงศ์มอญ ท่านได้อพยพธุดงค์มาจาก เมืองเมาะตะมะ ประเทศพม่า เข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารในประเทศไทยเมื่อประมาณ 200 ปีก่อน ซึ่งตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย (รัชกาลที่ 2) ท่านได้มาจำพรรษาที่วัดสิงห์และดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส จนกลายเป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวมอญที่อพยพมาตั้งถิ่นฐานในบ้านสามโคก